آیا قفل‌های دیجیتالی به‌اندازه کافی ایمن هستند؟

 قفل‌های دیجیتال یکی از شیوه‌های امنیتی جدید هستند که به کمک تکنولوژی وارد حیطه امنیت ساختمان شده‌اند و امروزه به‌وفور و در همه بخش‌های مسکونی و تجاری به کار برده می‌شوند. قفل‌های دیجیتالی نیازی به کلید ندارند و به برخی علائم حیاتی مانند اثرانگشت، یا کارت شناسایی،

 مچ‌بند مغناطیسی یا فوب دیجیتالی عکس‌العمل نشان می‌دهند. درواقع در این حالت، فرد نیازی به حمل کلید ندارد و به‌راحتی می‌تواند درب ورودی را باز کند. از طرفی به هنگام گم شدن کارت شناسایی یا کلید دیجیتالی نیز نیازی به تعویض قفل وجود نخواهد داشت و تنها می‌توان اطلاعات قفل و کلید را تغییر داد.

به‌احتمال‌زیاد شما نیز از کسانی هستید که تکنولوژی‌های جدید و دیجیتالی را خیلی سخت می‌پذیرید و تا زمانی که این تکنولوژی‌های امتحان خود را پس نداده باشند اقدام به خرید آنها نخواهید کرد. یکی از نگرانی‌هایی که در رابطه ایمنی ساختمان‌ها وجود دارد، مناسب بودن قفل‌های استفاده شده در آن است که یا به‌صورت قفل‌های مکانیکی هستند، یا از تکنولوژی‌های جدید و به‌صورت قفل‌های دیجیتالی هستند. در هر دو صورت صاحبان مشاغل و ساختمان‌ها ترجیح می‌دهند هزینه بیشتری انجام دهند و در عوض از وقوع حوادث ناگوار پیشگیری کنند.

اما آیا قفل‌های دیجیتالی دسترسی به ساختمان را ایمن‌تر می‌کند؟ آیا آنها ارزشمند هستند؟ آیا برای استفاده از  قفل‌های دیجیتالی و تأمین امنیت ساختمان  ایده روشنی وجود دارد؟ با فرزان کارت آسیا همراه باشید تا ایمنی قفل‌های دیجیتالی را به‌طور کامل بررسی کنیم.

* کدام‌یک از قفل‌های دیجیتالی را می‌پسندید؟

همان‌طور که در بالا ذکر شد، قفل‌های دیجیتالی انواع مختلفی دارند و انتخاب نوع آنها به شما بستگی خواهد داشت. درواقع آنچه شما از قفل‌های دیجیتالی انتظار دارید، مبنای انتخاب آنها خواهد بود و می‌توانید به سلیقه خود نوع قفل را انتخاب کنید.

1.قفل‌های علائم بایومتریک:

این نوع از قفل‌های دیجیتالی به علائم حیاتی مانند اثرانگشت یا اسکن عنبیه واکنش نشان می‌دهند و از طریق اسکن علائم بایومتریک عملیات احراز هویت را انجام می‌دهند. در این قفل‌ها، ابتدا اطلاعات حیاتی فرد در سیستم ذخیره می‌شود و به هنگام اسکن، آن‌ها را با اطلاعات ذخیره شده مقایسه می‌کند. در صورت تأیید هویت فرد، امکان ورود را به وی می‌دهد.

فوب‌های دیجیتالی (قفل‌های مجاورتی):

در این شیوه عملیات احراز هویت به کمک یک فوب دیجیتالی صورت می‌گیرد و تنها با نزدیک کردن فوب به قفل دیجیتالی یا فشردن یک دکمه درب باز می‌شود. استفاده از فوب‌های دیجیتالی نسبتاً ساده بوده و هماهنگی بین فوب و قفل در ابتدای کار انجام می‌شود و اطلاعات آنها با هم هماهنگ می‌شود.

3.قفل‌های دیجیتالی قابل‌کنترل با گوشی هوشمند:

در این شیوه قفل دیجیتال با گوشی هوشمند مطابقت داده می‌شود و یک نرم‌افزار به‌عنوان رابط کاربری عمل می‌کند. معمولاً ارتباط بین گوشی هوشمند و قفل دیجیتال به کمک بلوتوث انجام می‌شود و کاربر می‌تواند عملیات قفل‌کردن و باز کردن قفل را انجام دهد. توجه داشته باشید که قفل‌های هوشمند گوشی شما و رابط کاربری آن را می‌شناسد و نسبت به سایر گوشی‌ها غیرفعال است.

4.قفل‌های دیجیتالی ترکیبی:

این قفل‌ها از ترکیب دوربین مداربسته و سیستم کنترل دیگر تشکیل شده است. درواقع در قفل‌های دیجیتالی ترکیبی عملیات تأیید هویت از دو قسمت انجام می‌شود و سطح اطمینان بالایی نشان می‌دهند. این قفل‌ها در سازمان‌های امنیتی و زندان‌ها کاربرد دارند.

* آیا قفل‌های دیجیتالی ایمن هستند؟

امروزه بیشتر سازمان‌های تجاری و حتی برخی از مغازه‌های خاص مانند طلافروشی‌های از قفل‌های دیجیتالی استفاده می‌کنند. طبق تحقیقات صورت گرفته، بیشتر سارقان اذعان کرده‌اند که تمایلی به سرقت قفل‌های دیجیتالی ندارند و امکان گیر افتادن آنها بیشتر است. اما آیا واقعاً قفل‌های دیجیتالی این هستند و دسترسی را کمتر می‌کنند؟ یا سایر قسمت‌های آن باعث گیر افتادن سارقین می‌شوند؟

درواقع باید گفت که باز کردن غیرقانونی و شکستن قفل‌های دیجیتال تقریباً غیرممکن است و حتی استفاده از کلیدهای تقلبی را به حداقل می‌رسانند. به‌عنوان‌مثال، قفل‌های دیجیتالی با قابلیت اسکن مشخصات بایومتریک فقط به اطلاعات حیاتی پاسخ می‌دهند و با توجه به اینکه این علائم منحصربه‌فرد هستند امکان کپی‌برداری از آنها وجود ندارد. بنابراین از لحاظ ایمنی، قفل‌های دیجیتالی حساس به علائم حیاتی یکی از ایمن‌ترین قفل‌های ممکن هستند.

طبق تحقیقات صورت گرفته در منطقه کارولینای آمریکا، به ازای هر قفل دیجیتالی مجهز به سیستم بایومتریک 300 دلار هزینه می‌شود و این در حالی است که قفل‌های معمولی 190 دلار هزینه دارند. از طرفی وجود قفل‌های دیجیتالی میزان سرقت‌ها را به شدت کاهش داده است و تنها راه باقیمانده برای سارقین شکستن درب‌های چوبی است. بااین‌وجود و با توجه به مجتمع‌های آپارتمانی، امکان شکستن درب‌ها نیز خیلی کم است و امکان سرقت شدیداً کاهش می‌یابد.

قفل‌های دیجیتالی دیگر که با سیستم RFID کار می‌کنند، قفل‌های کارتی یا فعال با مچ‌بندهای مغناطیسی هستند که مجهز به یک تراشه هستند. در این تراشه اطلاعات هویتی صاحب‌خانه ذخیره می‌شود و این اطلاعات توسط سیستم RFID قفل خوانده می‌شود. زمانی که شخصی قصد ورود به ساختمان دارند، کلید دیجیتالی خود را به قفل نزدیک می‌کند و تبادل اطلاعات بین آنها انجام می‌شود و در صورت تأیید هویت امکان ورود فرد فراهم می‌شود.

در یک تست که بین هکرهای کشور بریتانیا صورت گرفت، شکستن رمز قفل‌های دیجیتالی و دسترسی به فضای داخلی مورد آزمایش قرار گرفت که نتایج نشان‌دهنده درصد اطمینان 95 درصدی بود. این موضوع نشان می‌دهد که قفل‌های دیجیتالی نسبت به قفل‌های معمولی از درصد اطمینان بیشتری برخوردارند و کنترل آنها بسیار راحت‌تر است.

* در صورت قطع برق یا گم شدن کلید دیجیتالی تکلیف چیست؟

دو موردی که ممکن است هنگام استفاده از قفل‌های دیجیتالی رخ دهد، گم شدن کلید و همچنین قطع برق است. یکی از شیوه‌هایی که سارقین برای دسترسی به فضای داخلی ساختمان به کار می‌برند، قطع کردن برق و غیرفعال کردن سیستم‌های امنیتی است. اما تولیدکنندگان قفل‌های دیجیتالی از یک راه جایگزین استفاده کرده‌اند و از کلیدهای معمولی یدکی برای آن استفاده می‌کنند که در این صورت باید آن را همراه خود داشته باشید. البته برخی از شرکت‌ها اقدام به نصب باطری بر روی قفل خود کرده‌اند و در این صورت قفل دیجیتالی همچنان فعال باقی می‌ماند.

یکی دیگر از مشکلاتی که صاحب‌خانه‌ها از آن می‌ترسند، گم شدن کلید دیجیتالی است که در این صورت امکان ورود غیرمجاز به ساختمان وجود دارد. در قفل‌های معمولی، معمولاً باید قفل ساختمان را تعویض کرد و هزینه زیادی به صاحب‌خانه تحمیل می‌شود. اما اگر کلید دیجیتالی مفقود شود، به‌راحتی می‌توان یک کلید دیگر تهیه کرد و اطلاعات دستگاه و قفل را به تبع آن تغییر داد.

اگر قصد خرید و استفاده از قفل‌های دیجیتالی  در منزل مسکونی یا مجتمع تجاری خود دارید، می‌توانید با مشاورین فرزان کارت آسیا در ارتباط باشید و از آخرین تکنولوژی‌ها و قیمت قفل‌های دیجیتالی مطلع شوید.