5 نگرش اشتباه در مورد مشخصات بایومتریک

مشخصات بایومتریک و استفاده از اطلاعات حیاتی منحصربه‌فرد یکی از مهم‌ترین شیوه‌های استفاده شده برای کنترل دسترسی است که در بسیاری از شرکت‌ها و ادارات به کار برده می‌شوند. مشخصات بایومتریک هر فرد مختص به وی هستند و این موجب می‌شود علامت مشخصه مناسبی برای تأیید هویت افراد باشد.

کنترل دسترسی، ثبت زمان تردد، کنترل حضور و غیاب، پذیرش و ثبت نام در برخی سازمان‌ها نمونه‌هایی از کاربرد مشخصات بایومتریک در دنیای امروزه هستند. استفاده از مشخصات بایومتریک چندان پیچیده نیست و سازوکار نسبتاً ساده‌ای دارد، به همین دلیل استفاده از آن نسبت به سایر روش‌های کنترل دسترسی رایج‌تر است. حتی کارکنان نیز استفاده از این شیوه را نسبت به تکنولوژی RFID   و کارت تردد ترجیح می‌دهند و عملکرد آن را بهتر می‌دانند.

اصولاً استفاده از تکنولوژی‌های جدید که اطلاع کافی در مورد آن وجود ندارد، و عموم مردم نیز آشنایی کافی با آن ندارند، باعث می‌شود نگرش‌های اشتباهی به آن وجود داشته باشد. مشخصات بایومتریک و تکنولوژی استفاده از آن نیز از این قضیه مستثنا نیست و هنوز هم دیدگاه درست و کاملی نسبت به آن وجود ندارد.

ازاین‌رو نگرش‌های مختلف و متنوعی به مشخصات بایومتریک و اطلاعات حیاتی وجود دارد که برخی از آنها اشتباه هستند و در این مطلب ما قصد داریم به این نگرش‌های اشتباه بپردازیم و تأثیر درست آنها را ذکر کنیم.

*تکنولوژی استفاده از مشخصات بایومتریک

مشخصات بایومتریک یکی از تکنولوژی‌های پرکاربرد و غیرمعمول است که می‌توان استفاده از آن را جدید و قدیمی دانست. از حدود 20 سال پیش   تکنولوژی بایومتریک جایگزین کارت‌های شناسایی PVC  شده و هنوز هم در بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها استفاده می‌شود.

برای چندین سال متوالی بسیاری از شرکت‌ها و کارخانجات از این تکنولوژی بهره می‌بردند و این در حالی بوده که بسیاری از آنها از توانایی بالقوه آن آگاهی نداشتند. در سال‌های بعد و با پیشرفت تکنولوژی، اسکنرهای مختلف با قابلیت ذخیره‌سازی و تطابق اطلاعات به وجود آمدند و تحولی بزرگ در صنعت استفاده از مشخصات به وجود آوردند.

استفاده از علائم حیاتی کماکان به‌مرورزمان ادامه داشت و در سالیان اخیر به استفاده از اثرانگشت، اسکن صوت، اسکن عنبیه چشم، اسکن کف دست و عمق کف دست کشیده شد. این پیشرفت این امکان را به صاحبان صنایع داد که کنترل دسترسی را با امنیت بیشتری انجام دهند و امکان تقلب در آن به حداقل برسد. همان‌طور که در بالا ذکر گردید، نگرش‌های اشتباهی نسبت به تکنولوژی بایومتریک وجود دارد که در این مطلب به 5 مورد از آنها پرداخته می‌شود.

1.دستگاه‌های بایومتریک اطلاعات شخصی فرد را ضبط می‌کنند و ممکن است آنها را افشا کنند.

اشتباه؛ دو روش مختلف برای گرفتن مشخصات بایومتریک و اثرانگشت وجود دارد. در روش اول، که بیشتر شناخته شده است و با عنوان AFIS معروف است و معمولاً توسط نیروهای امنیتی در مرزها استفاده می‌شود. این تکنولوژی یک تصویر کامل از اثرانگشت فرد می‌گیرد و آن را با مرکز داده خود مقایسه می‌کند. بنابراین به کمک این شیوه می‌توانند فرایند تأیید هویت شخص را انجام دهند و ورود وی را ثبت کنند.

در مقابل،  تکنولوژی بایومتریک که برای کنترل دسترسی    انجام می‌شود، از تطبیق الگو استفاده می‌کند و اطلاعات آن به صورت دیجیتالی بوده و همانند سایر برنامه‌های کامپیوتری به صورت صفر و یک است. زمانی که فرد اسکن اثرانگشت خود را در دستگاه ذخیره می‌کند، الگوی اثرانگشت وی ذخیره شده و قابلیت تطبیق را به دستگاه می‌دهد. بنابراین، هنگام استفاده از تکنولوژی بایومتریک در کنترل دسترسی، تصویر اثرانگشت با الگوی ذخیره شده مقایسه می‌شود و نتیجه به صورت مثبت و منفی گزارش می‌شود.

2.تکنولوژی بایومتریک زودگذر بوده و نمی‌توان به صورت بلندمدت از آن استفاده کرد.

اشتباه؛ نه‌تنها تکنولوژی مشخصات بایومتریک به مدت 25 سال است که استفاده می‌شود، بلکه امروزه پیشرفت بسیاری داشته است و در بسیاری از تجهیزات به کار برده می‌شود. در حال حاضر، بسیاری از گوشی‌های هوشمند قادر به اسکن اثرانگشت هستند و به کمک این تکنولوژی امنیت خود را ارتقاء داده‌اند.

تکنولوژی بایومتریک در حال حاضر جریان دارد، و درواقع از آغاز مسیر طولانی خود قرار دارد. با توجه به اینکه سرویس‌ها و سازمان‌های امنیتی نگرانی بسیاری بابت امنیت سایبری و افزایش سرقت اطلاعات دارند، فناوری‌های بایومتریک می‌توانند هویت کاربر را بهتر کنترل کنند و از تقلب در این فضا جلوگیری کنند. بنابراین، نگرانی در مورد پایان دوره این تکنولوژی نداشته باشید.

3.دستگاه‌های بایومتریک به گسترش بیماری و میکروب کمک می‌کنند.

اشتباه؛ باز کردن درب با استفاده از کلیدهای قدیمی و قفل‌های مکانیکی زمان بیشتری تلف می‌کنند  و حتی اگر احتمال انتقال بیماری وجود داشته باشد، انتقال به کمک قفل‌های دیجیتالی کمتر خواهد بود. میکروب‌ها از طریق تماس گسترش می‌یابند، اما انسان‌ها در معرض میکروب‌های بسیار بیشتری بر روی دستگیره‌ها، شیپور خاموشی، دستشویی‌ها و هزاران مورد دیگر در هر روز قرار می‌گیرند.

کسانی که گسترش بیماری و باکتری را دلیل خود مبنی بر عدم استفاده از قفل‌های بایومتریک عنوان می‌کنند، سخت در اشتباه هستند و باید در نگرش خود تجدیدنظر کنند. امروزه تکنیک‌های مختلفی برای کنترل باکتری و جلوگیری از انتقال آنها کشف شده است که با مشخصات بایومتریک همخوانی دارند و می‌توان با صرف کمترین هزینه ممکن آنها را خریداری کرد.

4.دستگاه‌های بایومتریک پیچیده و غیرقابل‌اعتماد هستند. این دستگاه‌ها قدرت تشخیص ندارند و یادگیری کار با آنها بسیار سخت است.

اشتباه؛ در سالیان گذشته تکنولوژی مشخصات بایومتریک و کارایی آن به صورت 100 درصدی نبود. اما امروزه میزان اشتباهات این دستگاه و رد یا پذیرش اشتباهی آن به صفر رسیده است. البته در زمان تعریف برنامه و یادگیری دستگاه احتمال خطای انسانی وجود دارد و نمی‌توان مسئولیت آن را بر عهده دستگاه گذاشت.

شیوه یادگیری دستگاه‌های بایومتریک بسیار ساده است و کسانی که تمایل به استفاده از این دستگاه را دارند می‌توانند ظرف چند دقیقه آن را یاد بگیرند. درواقع شما یاد می‌گیرید که نحوه عملکرد دستگاه در تشخیص اطلاعات حیاتی چگونه است و فقط با فشردن چند دکمه دستگاه را تنظیم می‌کنید. در این دستگاه فقط باید اطلاعاتی مثل اثرانگشت، اسکن عنبیه، اسکن صوت یا اسکن کف دست را برای دستگاه تعریف کنید.

5.تکنولوژی بایومتریک گران است و در چند مورد خاص کاربرد دارد و من نیازی به آن ندارم

اشتباه؛ چندین کاربرد عالی برای دستگاه‌های بایومتریک وجود دارد که هزینه آنها نسبت به عملکرد دستگاه بسیار کم است. اگرچه، قیمت دستگاه ثبت اطلاعات بایومتریک نسبت به کارت‌خوان‌های معمولی بالاتر است، اما استفاده از این دستگاه‌ها سرعت بیشتری دارد و میزان امنیت بالاتری از خود نشان می‌دهند.

 اگر در ساختمان یا مرکز خود از   قفل‌های دیجیتالی
استفاده می‌کنید و قصد دارید از دستگاه‌های اسکنر مشخصات بایومتریک استفاده کنید، می‌توانید با فرزان کارت آسیا در تماس باشید و از مشاوره این مرکز برخوردار شوید.